بالن شاه
نخستوزیر · نپال
منبع: X — توییتر (X)
زمان انتشار: 2026-09-04T14:44:18Z
فرزندان عزیز ما، امروز کریشنا جانمشتامی است. روزی که کودکان کوچک با لباس رادها-کریشنا آرایش میشوند، کره میخورند و لذت میبرند. احتمالاً تصاویری از کودکان که با نی در شادی هستند، در شبکههای اجتماعی به اشتراک گذاشته شده است. اما، در جشن امسال، کودکان مناطق آسیبدیده «رُسوابتهکوشی» نتوانستهاند بهگونهای شادی کنند. آنها در دردی عمیق هستند. برخی در حال بیان این درد هستند و برخی شوکه و مبهوت شدهاند. ناگهان چه چه شد، شاید برخی حتی نتوانستهاند به آن فکر کنند. ممکن است چشمان آنها در جستبال پدران و خویشاوند خود میگردد. برخی از کودکان تا روز دهمهم فاجعه میرسد، ممکن است متوجه شده باشند که کشور محبوبمان نپال در حال حاضر با بلایای بزرگی روبرو است. واقعاً، امروز کشور غمگین است. چه چند دوست از دست رفتند. چه چند خانه و سکونتگاه به ویرانی شدهاند. زمینهای بازی و دویدن دفن شدهاند. ممکن است محل زندگی خودشان امروز شبیه به ویرانه تبدیل شده باشد. فرزندان عزیز، به محض فرونشن سیل، ما در مناطق آسیبدیده، مجروحان شدید، بارداران، زایمان، معلولان و سالمندان را به همراه شما نیز در اولویت نخستین نجات قرار دادیم. اکنون نیز این روند ادامه دارد. شما در مرکزهای نگهدتی که در مناطق آسیبدیده اداره میکنیم، ساکن هستید. میدانیم این اقامت برای شما آسان نیست، اما ما بهزودی سکونتگاه امن و راحت فراهم خواهیم کرد و دوباره محیطی آماده میکنیم تا بتوانید رویاهای آینده خود را در آن ببافید. شما خورشیدهای روشن فردا هستید. ما برای آینده امن شما در حال تلاش میکنیم و هر چه میتوانیم میکوشیم، و کمک شما نیز در این راه همراه خواهد بود. فاجعه دوباره خواهد آمد. اثر بزرگ تغییرات اقلیمی به منطقه هیمالای ما وارد شده است. احتمالاً تمام جهان از این صاعقه که بر ما فرود آمده مخبر شده است. اما با این حال، باید بهطور مداوم درد و خطرات فاجعهای را که تجربه کردهایم، به جامعه بینالمللی اطلاع دهیم و آنها را نیز در کاهش چنین ریسکهایی مسئول بدان. ما ساکنان کشور هیمالایی هستیم، بنابراین باید همیشه هوشیار باشیم. کودکان مناطق آسیبدیده مستقیماً فاجعه را تجربه کردند. کودکان سایر مناطق نیز به همین اندازه مراقب باشید. شما برای فردای طلایی خود باید از همین امروز با بلایا بجنگید، جان بمانید و دیگران را نجات بیاموزید. برای آمادگی به این موارد توجه کنید: ۱. کوله اضاجعه: شروع به قرار دادن یک «کوله اضاجعه» در جایی از خانه که همه بهراحتی به آن دسترسی داشته باشند. در این کوله اشیاء کوچک و ضروری را که در زمان فاجعه حیاتی هستند (مانند پنسم زخم، داروهای لازم، آب، غذای خشک، مقداری نقد و غیره) قرار دهید. ۲. پسانداز کوچک: برای فاجعه کوچکی که ممکن است فردا بیاید، از امروز پسانداز کردن بیاموزید. اگر روزانه تنها ۱ روپیه جمع کنید، در یک سال در سراسر نپال چه مبلغی جمع میشود؟ خودتان حساب کنید. ۳. مطالعه و بحث: مطالعه در این مورد که تغییرات اقلیمی چیست و چه تأثیری بر ما میگذارد شروع کنید. با یکدیگر در این موضوعات بحث کنید و در مسیر نشر آگاهی عمومی به جلو بروید. اینها تنها چند کار اولیه هستند که خودتان میتوانید آنها را انجام دهید. فرزندان عزیز، تا لحظاتی قبل، ۱۳ هزار و ۹۵ مادر، پدر، برادر و خواهر که در فاجعه گرفتار بودند، نجات یافتند. ما همه باید صمیمانه از ارتش نپال، پلیس نپال، نیروی پلیس مسلح نپال و سایر تیمهای متخصص که در این نجات بدون توجه به جان خود شب و روز مجدوب شدند، سپاسگزاری کنیم. در زمان این فاجعه، نپالیهای ساکن در خارج از کشور، کشورهای دوست و سازمانهای توسعهدهنده نیز کمک بزرگی کردهاند. باید به آنها نیز سپاسگزار باش. زبان فاجعه، ویرانی و غم است، اما در چنین بحرانی باید با درونیِ وحدت، همدلی و برادری در قلبمان کار کنیم. کریشنانا نیز فرموده است در زمان مبارزه و فاجعه نباید تسلیم شد یا ناامید نشست. باید با صبر، وظیهشناسی و وحدت به جلو رفت. ما متوقف نمیشویم. بیایید همه همگی با این فاجعه روبرو شویم و برای ساخت نپالی امن و روشن مجلاش کنیم. با عشق فراوان..
متن اصلی
हाम्रा प्यारा नानीबाबुहरू, आज श्रीकृष्ण जन्माष्टमी। ससाना नानी बाबुहरू राधाकृष्णको रूपमा सिँगारिएर मखन खाने र रमाउने दिन हो। हातमा बाँसुरी लिएर नानीबाबुहरू रमाइरहनुभएका तस्बीरहरू सामाजिक सञ्जालमा साझा भइरहेका होलान्। तर, यसपालिको यो उत्सवमा रसुवाभोटेकोशी बाढी प्रभावित क्षेत्रका नानीबाबुहरू त्यसरी खुशी हुन सक्नुभएन। उहाँहरू गहिरो पीडामा हुनुहुन्छ। कतिपयले यो पीडा व्यक्त गरिरहनुभएको छ भने कतिपय स्तब्ध हुनुहुन्छ। अचानक के–के भयो, कतिले त सोच्न समेत भ्याउनुभएको छैन होला। उहाँहरूका आँखाले आफ्ना बाबुआमा र आफन्त खोजिरहेका होलान्। कतिपय बाबुनानीहरूले विपद्को १० औं दिनसम्म आइपुग्दा हाम्रो प्यारो देश नेपालले अहिले ठूलो विपद् भोग्नुपरेको छ भन्ने थाहा पाइसक्नुभएको होला। साँच्चै, आज देश दुःखी भएको छ। कति साथीहरू छुटिनुभयो। कति घर र बस्तीहरू खण्डहर बनेका छन्। खेल्नेकुद्ने चौरहरू पुरिएका छन्। यहाँहरूको आफ्नै ठाउँ आज बिरानो जस्तै बनेको होला। प्यारा नानीबाबुहरू, बाढी गएलगत्तै हामीले प्रभावित क्षेत्रबाट गम्भीर घाइते, गर्भवती, सुत्केरी, अपाङ्गता भएका व्यक्तिहरू र वृद्धवृद्धासँगै यहाँहरूलाई पनि उद्धारमा पहिलो प्राथमिकता दिएका थियौँ। अहिले पनि त्यो क्रम जारी छ। हामीले प्रभावित क्षेत्रमा सञ्चालन गरिरहेका होल्डिङ सेन्टरमा यहाँहरू बसिरहनुभएको छ। हामीलाई थाहा छ यहाँहरूका लागि यो बसाइ सहज छैन। तर, हामी चाँडै नै सुरक्षित र सहज बसोबासको व्यवस्था गर्नेछौँ। पुनः यहाँहरूलाई आफ्नो भविष्यको सपना बुन्ने वातावरण तयार गरिदिनेछौँ। यहाँहरू त भोलिका उज्याला झुल्काहरू हुनुहुन्छ। यहाँहरूको सुरक्षित भविष्यका लागि हामी लागिरहेका छौं। जतिसक्छौं हामी खटिरहेका छौं। त्यसमा यहाँहरूको पनि साथ मिल्ने नै छ। विपद् फेरि पनि आउला। जलवायु परिवर्तनको ठूलो असर हाम्रो हिमालय क्षेत्रमा परिसकेको छ। हामीमाथि परेको विपद्को यो बज्रपातबारे सारा संसारले थाहा पाइसकेको होला। तर पनि हामीले भोग्न थालेको पीडा र विपद् जोखिमबारे विश्व समुदायलाई निरन्तर जानकारी गराउनुपर्छ र उनीहरूलाई पनि यस्ता जोखिम घटाउन जिम्मेवार बनाउनुपर्छ। हामी हिमाली देशका बासिन्दा हौं। त्यसैले सधैँ सजग रहनुपर्छ। प्रभावित क्षेत्रका नानीबाबुहरूले प्रत्यक्ष विपद् भोग्नुभयो। अन्य क्षेत्रका नानीबाबुहरू पनि उत्तिकै सतर्क रहनुहोला। यहाँहरूले आफ्नो सुनौलो भोलिका लागि आजैदेखि विपद्सँग लड्न, बच्न र अरूलाई बचाउन सिक्नुपर्छ। पूर्वतयारीका लागि यी कुरामा ध्यान दिनुहोलाः १. विपद् झोलाः आफ्नो घरमा सजिलै सबैले भेट्न सक्ने ठाउँमा एउटा ‘विपद् झोला’ राख्न सुरु गर्नुहोस्। यस्तो झोलामा विपद्का बेला अति आवश्यक पर्ने हलुका र साना वस्तुहरू (जस्तैः घाउचोट बाँध्ने पट्टी, आवश्यक औषधि, पानी, सुक्खा खानेकुरा, केही नगद पैसा आदि) राख्नुहोला। २. ससानो बचतः भोलि आउन सक्ने विपद्का लागि आजैदेखि बचत गर्न सिक्नुहोस्। दैनिकरुपमा १ रुपैयाँ मात्र जम्मा गर्यौ भने पनि नेपालभरि एक वर्षमा कति रकम जम्मा होला? यहाँहरु नै आफै हिसाब गर्नुहोस् त? ३. अध्ययन र छलफलः जलवायु परिवर्तन भनेको के हो र यसले हामीलाई के असर पारिरहेका छ भन्नेबारे अध्ययन सुरु गर्नुहोस्। एकआपसमा यस्ता विषयमा छलफल गर्नुहोस् र जनचेतना फैलाउने काममा अगाडि बढ्नुहोस्। यी त केही सुरुआती कामहरू भए, जुन यहाँहरू आफैँले गर्न सक्नुहुन्छ। प्यारा नानीबाबुहरू, केही बेर अघिसम्म विपद्मा पर्नुभएका १३ हजार ९५ जना आमाबाबु, दाजुभाइ, दिदीबहिनीहरूको उद्धार भइसकेको छ। यो उद्धारमा आफ्नो ज्यानको परबाह नगरी अहोरात्र खटिनुभएका नेपाली सेना, नेपाल प्रहरी, सशस्त्र प्रहरी बल, नेपाल लगायत अन्य विज्ञ टोलीलाई हामी सबैले हृदयदेखि नै धन्यवाद भन्नुपर्छ। यस विपद्को समयमा विदेशमा बस्नुहुने नेपालीहरू, मित्र राष्ट्रहरू र विकास साझेदार संस्थाहरूले पनि ठूलो सहयोग गर्नुभएको छ। उहाँहरूप्रति पनि हामी कृतज्ञ रहनुपर्छ। विपद्को भाषा विनाश र दुःख हो, तर यस्तो संकटका बेला हामीले एकता, सद्भाव र भ्रातृत्वको भावना मनमा राखेर काम गर्नुपर्छ। श्रीकृष्णले पनि भन्नुभएको छ संघर्ष र विपद्को समयमा हार मानेर वा निराश भएर बस्ने होइन। धैर्य, कर्तव्य र एकताका साथ अघि बढ्नुपर्छ। हामी रोकिदैनौं। आउनुहोस्, हामी सबै मिलेर यो विपद्को सामना गरौँ र सुरक्षित एवं उज्यालो नेपालको निर्माणमा जुटौँ। धेरै माया..
پیوند پایدار: <a href="/posts/ia92oslo2e4y">titrvar.com/posts/ia92oslo2e4y</a>