نخست‌وزیر آلبانی در ششمین روز اعتراض‌ها در تیرانا استعفا را رد کرد

به گزارش خبرگزاری فرانسه، تیرانا روز یکشنبه ۲۶ مهر (۱۸ اکتبر) برای ششمین روز پیاپی صحنهٔ اعتراض بود. خواست اصلی معترضان، استعفای ادی راما، نخست‌وزیر آلبانی، است و او این خواسته را رد کرده است. به نوشتهٔ الجزیره، صدها معترض بار دیگر مقابل وزارت آموزش گرد آمدند و شعار «راما، استعفا بده» سر دادند. پلیس برای عقب راندن جمعیت از گلولهٔ لاستیکی، ماشین آب‌پاش و گاز اشک‌آور استفاده کرد. این اعتراض‌ها با خواسته‌های آموزشی آغاز شد، اما اکنون به خواست کناره‌گیری دولت گره خورده است.

۱. آغاز: از مطالبات دانشجویی تا خواست استعفا

به گزارش وب‌سایت آلبانیایی آلبئو، دانشجویان و جوانان برای سه‌شنبه ۲۱ مهر (۱۳ اکتبر) به تجمعی سراسری مقابل وزارت آموزش در تیرانا فراخوان داده بودند. محور فراخوان شرایط دانشگاه‌ها، هزینه‌های تحصیل و حمایت از دانشجویان بود. به گزارش الجزیره، همان روز معترضان آجر و قطعات بتنی به سوی ساختمان وزارت آموزش پرتاب کردند و پلیس با گاز اشک‌آور و آب‌پاش پاسخ داد. به گفتهٔ پلیس، دست‌کم شش مأمور و یک خبرنگار زن مجروح و ۲۳ نفر بازداشت شدند. آلبانا کوتسیو، معاون نخست‌وزیر، در فیس‌بوک نوشت: «خشونت هرگز راه‌حل نبوده، نیست و نخواهد بود.»

به گزارش یورونیوز، روز پنجشنبه ۲۳ مهر دانش‌آموزان دبیرستانی نیز به راهپیمایی‌ها پیوستند. به نوشتهٔ همین رسانه، در درگیری‌های روز چهارشنبه ۸۹ نفر، از جمله ۶۱ مأمور پلیس، مجروح شده بودند.

۲. شنبه، خشن‌ترین روز

به گزارش خبرگزاری فرانسه که روزنامهٔ پنینسولا منتشر کرده، شدیدترین خشونت روز شنبه ۲۵ مهر رخ داد. در آن روز معترضان سنگ، کوکتل مولوتوف، اشیای فلزی و مواد آتش‌زا به سوی پلیس پرتاب کردند و خودروها و سطل‌های زباله را برای ساختن سنگر به آتش کشیدند. به نوشتهٔ این گزارش، ساختمان‌هایی از جمله یک دادگاه، چند بانک و یک ادارهٔ پست به آتش کشیده شدند یا به‌شدت آسیب دیدند. خبرنگاران خبرگزاری فرانسه دیدند که پلیس برای نخستین بار از آغاز اعتراض‌ها گلولهٔ لاستیکی شلیک کرد.

به گزارش وزارت بهداشت آلبانی که الجزیره و تی‌آرتی ورلد نقل کرده‌اند، در تازه‌ترین درگیری‌ها ۶۵ نفر مجروح شدند. ۳۷ نفر از این مجروحان مأمور پلیس بودند و ۱۲ نفر در بیمارستان بستری شدند. به گفتهٔ همین وزارتخانه، از سه‌شنبه تاکنون ۲۷۲ نفر، از جمله ۱۶۹ مأمور پلیس، مجروح شده‌اند.

۳. موضع دولت: «دست خارجی» و پیوستن به اتحادیهٔ اروپا

به گزارش تی‌آرتی ورلد، راما در پیامی ویدیویی که بیش از یک ساعت طول کشید، درخواست استعفا را رد کرد و اعتراض‌ها را «کار یک دست خارجی» خواند. به نوشتهٔ الجزیره، او گفت دولت «به چالش کشیده نشده است». او همچنین تلویحاً هشدار داد که این ناآرامی‌ها ممکن است مسیر پیوستن آلبانی به اتحادیهٔ اروپا را تحت تأثیر قرار دهد و گفت: «آلبانیایی‌ها باید خیلی روشن فکر کنند؛ این را می‌خواهند یا اتحادیهٔ اروپا را؟» به گزارش الجزیره، راما آمادگی خود را برای شنیدن «مطالبات به‌حق» دانشجویان و گفت‌وگو دربارهٔ هزینه‌های تحصیل اعلام کرد. با این حال، او تأکید کرد که عاملان تخریب اموال باید پاسخ‌گو باشند.

به نوشتهٔ یورونیوز، کمیسیون اروپا قصد دارد مذاکرات الحاق آلبانی را تا سال ۲۰۲۷ به پایان برساند. الجزیره نیز نوشته است که آلبانی امیدوار است تا سال ۲۰۳۰ به عضویت اتحادیه درآید.

۴. واکنش‌ها: مخالفان، اتحادیهٔ اروپا و آمریکا

به گزارش یورونیوز، حزب دموکرات، حزب مخالف آلبانی، از اعتراض‌ها حمایت کرده و خواستار تشکیل دولت موقت تا برگزاری انتخابات زودهنگام شده است. به نوشتهٔ همین رسانه، حزب سوسیالیست راما سال گذشته برای چهارمین بار پیاپی در انتخابات پیروز شد و انتخابات پارلمانی بعدی تا سال ۲۰۲۹ برگزار نخواهد شد.

به گزارش خبرگزاری رسمی آلبانی، هیئت اتحادیهٔ اروپا در تیرانا در ۲۲ مهر (۱۴ اکتبر) از «تشدید خشونت‌آمیز» اعتراض‌ها ابراز نگرانی کرد. این هیئت از اتهام‌های مربوط به خشونت بیش از حد پلیس علیه معترضان و خبرنگاران یاد کرد و خواستار رسیدگی به این موارد در اولویت شد. به گزارش وب‌سایت سی‌ان‌ای، این هیئت روز بعد نیز تخریب اموال عمومی و خصوصی را محکوم کرد. به گزارش خبرگزاری فرانسه، سفارت آمریکا در تیرانا نیز شامگاه شنبه همهٔ طرف‌ها را به «خویشتن‌داری و آرامش» فراخواند.

این موج تازه در ادامهٔ اعتراض‌هایی است که به نوشتهٔ الجزیره از ماه مه با عنوان «انقلاب فلامینگو» آغاز شد. این اعتراض‌ها با پروژهٔ یک مجتمع گردشگری لوکس در جنوب آلبانی که به جرد کوشنر، داماد دونالد ترامپ، مرتبط است، شروع شد.

جمع‌بندی

بر پایهٔ گزارش‌های بررسی‌شده، دولت آلبانی و معترضان هر دو بر موضع خود پافشاری می‌کنند. لیندیتا کاراداکو، خبرنگار تلویزیون کلان آلبانی، به الجزیره گفت: «نخست‌وزیر راما مصمم است و روشن کرده که استعفا نمی‌دهد، اما جوانان معترض هم مصمم‌اند.» به گفتهٔ او، «در این لحظه هیچ‌کس نمی‌داند فردا چه خواهد شد.» ادامهٔ این بن‌بست می‌تواند هم بر ثبات داخلی آلبانی و هم بر روند پیوستن این کشور به اتحادیهٔ اروپا اثر بگذارد.

ارجاعات

پست‌های تیتروار

منابع خارجی